حرف حسابی
مطلب قبلی که همین جا پست کردم را اگر بخوانید متوجه خواهید شد که گذارم افتاده است به اعراب و زندگی خوب و آرامش بخش با آنها. همه آنها بورسیه دولت عربستان و شخص شخیص ملک عبدا... هستند. مبلغ بورسیه هم ۵۰۰ یا ۶۰۰ یورو نیست. هر دانشجو بالغ بر ۲۷۵۰ یورو در ماه می گیرند و در مورد دخترها که باید حتما همراه با یک مرد "محرم" باشند ۲۰۰۰ یورو هم حواله آن آقای محرم که ممکن است پدر٬ همسر و یا برادر باشد می شود. اگر هم زوج باشند که هر کدام همان ۲۷۵۰ تا را بدون هیچ گونه تعهد به خدمتی برای دولت می گیرند. دیروز علا حکم بورسش را که ملک عبدا... امضا کرده بود نشانم داد و نمی دانم بگویم که تا کجایم سوخت. تاکیدی که بر تاریخ سرزمین عربستان و تاریخ آل سعود کرده بود. توجهی که به تحصیل فرزندان خاک مقدس "عربستان" در بهترین دانشگاههای دنیا و فراهم کردن رفاه صددرصد و نه نسبی دانشجویان در مدت تحصیل داشت. "شما نمایندگان مملکت سعودی در خاک بیگانه هستید و ملزم به سکونت در بهترین مکانها و پوشش با بهترین و زیبنده ترین البسه و ایاب و ذهاب با بهترین وسایل هستید. به عنوان نمایندگان مملکت سعودی و دین اسلام باید بهترین الگوی زندگی مسلمانان را به جهانیان عرضه کرده و نام اسلام و پیامبر ختمی مرتبت (ص) به نیکی در تمامی دنیا پراکنده کنید".
کاری به این ندارم که بچه های سعودی چه می کنند و چقدر درس می خوانند و چقدر مسلمان هستند و چه و چه. اما می خواهم بگویم که حالا که دارید در سر و کله خود می زنید که چه بکنید و چه نکنید و به کی و چه جوری رای بدهید به این هم فکر کنید که ما مردمی هستیم که با وجود تاریخ تقریبا ۳ هزار ساله و تمدنی چنین و چنان شدیدا دچار از خودباختگی هستیم و نمی دانیم تاریخ اصلا یعنی چه.
عربها را دوست دارم و نمی خواهم چیزی بنویسم که بوی ضد عربیت داشته باشد. اما می خواهم بگویم که ما هم پول نفت و گاز داریم و هم تاریخ داریم و هم باهوشتریم و هم هزار چیز دیگر. چی است که ما این هستیم و عربها این...!! جوابش با شما...
