زندگی یعنی همین

آینه را می گذاری جلوی آدم. نباید که همیشه خودت را ببینی. یعنی نباید همیشه چشم و ابروی خودت را ببینی و بخندی. بعضی موقعها آینه ای که خدا می گذارد جلوی پایت خودت در جسم دیگری هستی. بعد می بینی که چقدر آن تویی که در آن آدم هستی چقدر چندش آور و رقت بار هستی. ولی باز یک نفس راحت می کشی و می گویی خدا را شکر که باز آینه را جلویت می گذارد تا بتوانی گوشه ابرویت را که زده ای کج کرده ای درست کنی یا آن لکه ای را که روی صورتت افتاده پاک کنی...اینه که رفیق زیاد به خودت سخت نگیر. آینه را نگاه کن و بعد بیشتر لبخند بزن. دنیا همین است. درست عین زندگی